Γιατί είμαι Άθεος.

Οι πρώτες μου αναμνήσεις που έχουν να κάνουν με τη θρησκεία, έρχονται από μία ηλικία, από την οποία οι αναμνήσεις μου γενικά είναι αρκετά νεφελώδεις, σαν όνειρα από ένα κόσμο ευτυχισμένο, γεμάτο χρώματα, ήχους και μυρωδιές.

https://pexlibanis.files.wordpress.com/2011/05/wpid-buddy-jesus.jpg

Πρέπει να ήμουν τριών χρονών, σίγουρα όχι μεγαλύτερος από τεσσάρων, και θυμάμαι να ρωτάω κάτι τη μητέρα μου, και αυτή άρχισε να μου μιλάει για κάποιον Χριστό. Δεν πρέπει να έδωσα και μεγάλη σημασία γιατί οι επόμενες αναμνήσεις μου είναι από το σχολείο. Γενικά οι γονείς μου δεν ήταν ιδιαίτερα θρήσκοι και γι’ αυτό το λόγο, η οικογενειακή μου επαφή με τη θρησκεία περιοριζόταν στον Επιτάφιο και την Ανάσταση.

Στο σχολείο από την άλλη, παρακολουθούσα το μάθημα των Θρησκευτικών. Μπορώ να πω ότι μου άρεσε να μαθαίνω ιστοριούλες για τον Αβραάμ και τον Νώε, αν και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ο Θεός, που τους αγαπάει τόσο πολύ, τους βάζει σε τέτοιες καταστάσεις. Φυσικά το ίδιο μου άρεσαν και οι ιστορίες για τους Δώδεκα Θεούς του Ολύμπου και την Ελληνική μυθολογία.

Το πρώτο μου φλερτ με τον αθεϊσμό ήρθε όταν ήμουν δεκαπέντε, ή δεκαέξι, όταν διάβασα το Χρονικό του Χρόνου του Stephen Hawking. Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα πολλές λεπτομέρειες από το βιβλίο, πήρα όμως μια ιδέα για τη σύγχρονη φυσική. Σε κάποιο από τα πρώτα κεφάλαια ο Hawking μιλάει για τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, και αναφέρει χαρακτηριστικά ότι ακόμα και αν υπάρχει Θεός, η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, περιορίζει την παντοδυναμία του:

Hubble’s observations suggested that there was a time, called the big
bang, when the universe was infinitesimally small and infinitely
dense. Under such conditions all the laws of science, and therefore
all ability to predict the future, would break down. If there were
events earlier than this time, then they could not affect what happens
at the present time. Their existence can be ignored because it would
have no onservational consequences. One may say that time had a
beginning at the big bang, in the sense that earlier times simply
would not be defined. It should be emphasized that this beginning in
time is very different from those that had been considered
previously. In an unchanging universe a beginning in time is something
that has to be imposed by some being outside the universe; there is no
physical necessity for a beginning. One can imagine that God created
the universe at literally any time in the past. On the other hand, if
the universe is expanding, there may be physical reasons why there had
to be a beginning. One could imagine that God created the universe at
the instant of the big bang, or even afterwards in just such a way as
to make it look as though there had been a big bang, but it would be
meaningless to suppose that it was created before the big bang. An
expanding universe does not preclude a creator, but it does place
limits on when he might have carried out his job! [Stephen Hawking, A
Brief History of Time (New York: Bantam, 1988), pp. 8-9.]

Δεν ξέρω αν η άποψη που εκφράζει ο Hawking στο παραπάνω απόσπασμα, θεωρείται ακόμα έγκυρη στην κοινότητα της Κοσμολογίας –δεν είμαι φυσικός– και έχω αρκετό καιρό να διαβάσω κάτι σχετικό. Σε κάθε περίπτωση όταν διάβασα το βιβλίο η άποψη με εντυπωσίασε. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν ήταν αυτή η στιγμή που συνειδητοποίησα πως πιστεύω ότι δεν υπάρχει Θεός.

Η συνειδητοποίηση αυτή ήρθε μερικά χρόνια αργότερα, όταν ήμουν πρωτοετής, ή δευτεροετής στο Πανεπιστήμιο. Και ήρθε τόσο ξαφνικά που αν δεν ήταν ο φιλαράκος μου ο Χρήστος μαζί μου, ίσως να είχα χάσει τη στιγμή. Είχαμε καταπιαστεί σε μία από τις αγαπημένες μας ασχολίες, την ΕΓΙΔ (Επιχειρηματολογία ΓΙα Διασκέδαση), και διαφωνούσαμε έντονα, για κάποιο φιλοσοφικό ζήτημα που μας απασχολούσε την περίοδο εκείνη. Άρχισα λοιπόν να αναπτύσσω ένα επιχείρημα το οποίο ήμουν σίγουρος ότι θα τον αποστόμωνε. Όταν τελείωσα, ο Χρήστος μου απάντησε: “Δεν χρειάζεται να με πείσεις γι’ αυτό. Και εγώ Άθεος είμαι…”

Τα (κάμποσα δυστυχώς) χρόνια που πέρασαν από εκείνη την γλυκιά ανοιξιάτικη νύχτα, η πεποίθησή αυτή όχι μόνο δεν κλονίστηκε, αλλά ρίζωσε βαθιά μέσα μου, και αποτελεί μία από τις βασικές αρχές που καθορίζουν τη συμπεριφορά μου: Δεν αντέχω να βλέπω ανθρώπους γύρω μου να υπομένουν μαρτύρια, επειδή κάποιος κύριος με μεγάλο μούσι και μαύρα ρούχα τους έχει υποσχεθεί ότι θα πάνε στον παράδεισο αφού πεθάνουν. Αντίστροφα, εξοργίζομαι όταν κάποιος προσπαθεί να μου επιβάλλει μία ηθική ξένη σε εμένα, με την απειλή της Κόλασης.

Δεν χρειάζομαι ούτε Παράδεισο, ούτε Κόλαση, για να καταλάβω ότι όλοι οι άνθρωποι γύρω μου είναι αυτό ακριβώς: άνθρωποι. Πεινάνε, φοβούνται, αγαπούν, θυμώνουν, γελάνε και κλαίνε ακριβώς και όπως και εγώ. Δεν χρειάζομαι ούτε Παράδεισο, ούτε Κόλαση για να μην τους εκμεταλλεύομαι, για να μην τους χτυπάω, και για να μην τους μαχαιρώνω, για να τους συμπεριφέρομαι με λίγα λόγια σαν άνθρωπος.

https://pexlibanis.files.wordpress.com/2011/05/wpid-fasistesulaw2b1.jpg

Θεοσεβούμενοι Χριστιανοί βοηθάνε ένα μετανάστη να πάει στον Παράδεισο.

Όπως βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία, οι θεοσεβούμενοι χριστιανοί θα πάνε στον Παράδεισο, δέρνοντας και σκοτώνοντας μετανάστες. Αυτό τον Παράδεισο δεν τον θέλω… Όλοι αυτοί οι κύριοι με τα μούσια και τα μαύρα ρούχα, που υποδαυλίζουν αυτό το μίσος, μπορούν να κρατήσουν τον Παράδεισό τους για τους εαυτούς τους και τους ομοίους τους.

Είμαι Άθεος επειδή δεν χρειάζομαι τον Θεό για να εξηγήσω τον κόσμο γύρω μου και επειδή δεν θέλω τους εκπροσώπους του να μου επιβάλλουν πώς θα ζήσω τη ζωή μου. Όπως λέει και ο Richard Dawkins:

Είμαστε όλοι άθεοι σε σχέση με τους περισσότερους θεούς που οι
άνθρωποι έχουν πιστέψει ανά τους αιώνες. Μερικοί από εμάς απλά
πηγαίνουμε ένα θεό παρακάτω.

Advertisements
This entry was posted in Πατρίς-Θρησκεία-Σχιζοφρένεια and tagged , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Γιατί είμαι Άθεος.

  1. Και όπως λέει και ένα αγαπητός καλλιτέχνης “Religion is bullshit” 😉

  2. Octarin says:

    “Είμαστε όλοι άθεοι σε σχέση με τους περισσότερους θεούς που οι
    άνθρωποι έχουν πιστέψει ανά τους αιώνες. Μερικοί από εμάς απλά
    πηγαίνουμε ένα θεό παρακάτω.”

    Συμφωνώ, επαυξάνω και μ’αρεσει η τοποθέτηση!

    • Σου προτείνω ανεπιφύλακτα να διαβάσεις το “The God Delusion” του
      Dawkins. Δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά, αλλά έχει σοβαρή
      επιχειρηματολογία σε σχέση με τις θρησκείες. Επικεντρώνεται βέβαια στο
      Χριστιανισμό, και ιδίως στον Καθολικισμό και τον Προτεσταντισμό, αλλά
      η ανάλυσή του είναι εξαιρετική κατά τη γνώμη μου.

  3. Θεϊκός XKCD για την θρησκεία….:D

  4. DrAluca says:

    Αποφασίζει ένας τύπος να μονάσει και μετά απο πολύ ψάξιμο βρίσκει και αυτός μια μονή να αποσυρθεί. Εγκαταλείπει τον κόσμο και τελικά μια μέρα μπαίνει μέσα στην μονή. Βρίσκει πολλούς ακόμα μοναχούς που όλοι τον βλέπαν και του κουνούσαν το κεφάλι χαμογελώντας.
    “Γειά σας”, “Καλημέρα”, έλεγε αυτός και πάλι οι μοναχοί του κουνούσαν το κεφάλι συγκαταβατικά, χωρίς να μιλάνε.
    Με τα πολλά βρίσκει τον υπεύθυνο της μονής ο οποίος τον καλωσόρισε θερμά. Με την κουβέντα λοιπόν ο τύπος δεν κρατήθηκε και ρώτησε τον ηγούμενο γιατί κανείς δεν του μιλάει και ο ηγούμενος απάντησε:
    – Α, ναι. Λοιπόν τέκνον μου, στην μονή μας πιστεύουμε ότι η πραγματική γαλήνη έρχεται με την απόλυτη σιωπή. Να ξέρεις λοιπόν ότι εδώ πέρα αφού αποφάσισες να μονάσεις σου επιτρέπονται μόνο 3 λέξεις κάθε 5 χρόνια. Είσαι έτοιμος να δεχθείς αυτήν την δοκιμασία;
    Δέχεται ο τύπος και έτσι ξεκίνησε να μην μιλάει καθόλου.
    Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει:
    – Κρεβάτι… Πολύ σκληρό…
    – Ααααα, λέει ο ηγούμενος, ο δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε τέκνον μου. Τα πας πολύ καλά…
    Τι να κανει και ο τύπος συνέχισε.
    Πέντε χρόνια αργότερα πλησιάζει πάλι τον μοναχό και του λέει:
    – Φαγητό… Πολύ άνοστο.
    Ξανα τα ίδια ο ηγούμενος…
    – O δρόμος για την σωτηρία σου είναι δύσκολος και επίπονος. Αλλά συνέχισε, τέκνον μου. Τα πας πολύ καλά…
    Πέντε χρόνια αργότερα ο τύπος ξαναπλησιάζει τον ηγούμενο και του λέει αγανακτισμένος:
    – Την κάνω… Γειά…”
    Οπότε ο ηγούμενος απαντάει…
    – Το περίμενα. Όλο παράπονα ήσουν…

    Η αλλιως…..ειμαστε οι θρησκειες που επιλεγουμε να ακολουθουμε…. 🙂

    Χαμογελατε…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s