Πώς γένκεν αυτό;

4iFkGΔεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα παραγωγικός blogger, ούτε είχα κάποιο ταλέντο στη γραφή. Για παράδειγμα στις πανελλαδικές τον χαμηλότερο βαθμό μου τον πήρα στην έκθεση, αν και η σύγκριση μάλλον δεν ευσταθεί ιδιαίτερα, αφού για να πάρεις καλό βαθμό στην έκθεση εκείνο τον καιρό, έπρεπε να παπαγαλίσεις ένα κάρο μαλακίες, οι οποίες το μόνο ουσιαστικό που σου προσέφεραν ήταν ένα αντιπαράδειγμα σκέψης. Φυσικά ποτέ κανείς δεν σου το έλεγε με αυτούς τους όρους.

Γιατί λοιπόν αποφάσισα να επιστρέψω στο blog; Καλή ερώτηση. Μία πρώτη σκέψη είναι ότι μπορεί και να μην επέστρεψα. Θα δούμε πόσο θα κρατήσει. Η ουσιαστική απάντηση πάντως δεν είναι ούτε σε εμένα εντελώς σαφής. Ξέρω σίγουρα ότι περνάω μία περίοδο που πολλά πράγματα στη ζωή μου αλλάζουν, και μάλιστα με μεγάλη ταχύτητα. Για παράδειγμα σκέφτομαι πολύ σοβαρά να φύγω από την Ελλάδα πάλι, αν και τον Σεπτέμβριο θα έχουν περάσει μόλις τρία χρόνια από τότε που επέστρεψα. Η νομαδική ζωή που βλέπω να ανοίγεται μπροστά μου, σε μικρό βαθμό μόνο είναι δική μου επιλογή.

Αλλά και πάλι, το ερώτημα γιατί αποφάσισα να επιστρέψω δεν παίρνει ικανοποιητική απάντηση από την παραπάνω σκέψη. Σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο ότι το twitter, η πλατφόρμα στην οποία εκφραζόμουν τον τελευταίο καιρό, πλέον δεν με καλύπτει. Αυτό θα μπορούσε να είναι το θέμα ενός άλλου post, αλλά δεν νομίζω ότι θα το γράψω ποτέ.

Είχα λοιπόν την ιδέα να βάλω και πάλι σε τάξη τις σκέψεις μου και να τις εκφράσω με λίγο μεγαλύτερη προσοχή και φροντίδα. Ένας καλός τρόπος να το κάνεις είναι να κάτσεις να τις γράψεις κάπως πιο αναλυτικά από τον περιορισμό των 140 χαρακτήρων.

Και οι σκέψεις μου τον τελευταίο καιρό έχουν να κάνουν με την πολιτική κατάσταση στη χώρα.

The Catch

Το Catch 22 είναι ο τίτλος ενός βιβλίου του Joseph Heller. Το βιβλίο διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και περιγράφει τη ζωή ενός αξιωματικού της Αμερικανικής Αεροπορίας σε ένα νησί της Μεσογείου.

Ο τίτλος του βιβλίου (που χονδρικά θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε ως “Παγίδα 22”), αναφέρεται σε μία παράδοξη κατάσταση από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε λόγω αντιφατικών κανόνων. Για παράδειγμα ο ήρωας του βιβλίου θέλει να σταματήσει τις πτήσεις και ο μόνος τρόπος να το κάνει αυτό είναι να ζητήσει να περάσει από ψυχολογική εξέταση και να κριθεί ακατάλληλος. Όμως και μόνο το ότι θέλει να σταματήσει τις πτήσεις δείχνει ότι είναι λογικός, οπότε δεν μπορεί να κριθεί ακατάλληλος.

Αντιγράφω ένα ακόμα παράδειγμα από την wikipedia:

Everyone, then, who deals with organizations understands the bureaucratic logic of Catch-22. In high school or college, for example, students can participate in student government, a form of self-government and democracy that allows them to decide whatever they want, just so long as the principal or dean of students approves. This bogus democracy that can be overruled by arbitrary fiat is perhaps a citizen’s first encounter with organizations that may profess ‘open’ and libertarian values, but in fact are closed and hierarchical systems. Catch-22 is an organizational assumption, an unwritten law of informal power that excepts the organization from responsibility and accountability, and puts the individual in the absurd position of being excepted for the convenience or unknown purposes of the organization.

Σας θυμίζει κάτι;

Πώς γένκεν αυτό; (ή governing by wishful thinking)

Πολλά θα μπορούσα να πω για την ΕΕ, αλλά δεν θα το κάνω τώρα. Έχουμε υλικό να γράφουμε post για χρόνια. Αυτή τη στιγμή θέλω να πω κάτι για την κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση τα έχει κάνει σκατά. Και σε ό,τι αφορά την πολιτική της επιβίωση και σε ό,τι αφορά την προοπτική για το μέλλον. Το τρίτο, “αριστερό” μνημόνιο, είναι και το μακρύτερο. Και ο βασικός λόγος που τα έχει κάνει σκατά είναι ότι δεν συνειδητοποίησαν ποτέ πως οι μαλακίες που παπαγαλίζαμε στην έκθεση, ήταν πράγματι αντιπαράδειγμα σκέψης. Πως ο κόσμος δεν δουλεύει έτσι. Ή ίσως και να το συνειδητοποίησαν τις τελευταίες εβδομάδες.

Όπως το καταλαβαίνω εγώ, η κυβέρνηση έψαχνε για πέντε μήνες όσα ψιλά είχε ξεχασμένα σε τσέπες στα άπλυτα, για να εκπληρώσει όλες της τις υποχρεώσεις, ενώ ταυτόχρονα όντως πίστευε πως οι δανειστές διαπραγματεύονταν καλόπιστα για να βρουν λύση στο πρόβλημα. “Δεν μπορεί. Αποκλείεται να μας πουν όχι”. Όταν κατάλαβε ότι όντως “θα μας πουν όχι”, χρησιμοποίησε το μόνο όπλο που θεωρούσε ότι έχει: το δημοψήφισμα. Ίσως και να έψαχνε μία ευκαιρία να δραπετεύσει, ίσως όντως θεώρησε ότι ένα βροντερό όχι θα ενίσχυε την διαπραγματευτική ισχύ της. Εκ του αποτελέσματος κατάλαβε(;) αυτό που λένε οι αναρχικοί εδώ και χρόνια: Οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα ουσιαστικό.

Το χειρότερο από όλα είναι όμως ότι όλη αυτή η διαδικασία γινόταν χωρίς να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. Όχι απαραίτητα ένα σχέδιο που επιδιώκεις να υλοποιήσεις, αλλά ένα γαμημένο εναλλακτικό σχέδιο. Κάτι να σου βρίσκεται στην “απίθανη” και “απευκτέα” περίπτωση που κάτι πάει στραβά με το αρχικό σου σχέδιο.

Ακόμα και όταν πηγαίνεις στο περίπτερο για τσιγάρα, έχεις ένα σχέδιο Β, στην περίπτωση που θα το βρεις κλειστό.

Όταν λοιπόν πηγαίνεις στην διαπραγμάτευση έτσι, όταν εσύ ο ίδιος έχεις αποκλείσει τις εναλλακτικές σου, ε είναι απόλυτα λογικό ότι αυτός με τον οποίο διαπραγματεύεσαι θα σε αναγκάσει να δεχθείς τα πάντα. Θα σε αναγκάσει να κατουρήσεις τις κόκκινες γραμμές σου και το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Θα σε αναγκάσει να χέσεις στα μούτρα του κόσμου που σε ψήφισε. Και από ότι φαίνεται θα το κάνεις τόσο ολοκληρωτικά, που θα χρησιμοποιήσεις ακριβώς την ίδια γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι πολιτικοί σου αντίπαλοι όταν έφερναν τις δικές τους συμφωνίες που “κρατούσαν όρθια την χώρα”.

Καλή επιστροφή Πεχλιβάνη…

Κοντός σύνδεσμος αλληλούια: http://wp.me/p1yMcy-cd

Advertisements
This entry was posted in Ευρώπη, Ελλάδα, Πολιτική and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s